Nadleśnictwo Lubartów w obecnym kształcie powstało 1.01.1973 r., w wyniku reorganizacji administracji Lasów Państwowych z połączenia Nadleśnictw Lubartów i Kozłówka. Nadleśnictwa te zostały utworzone w 1944 r. głównie z lasów prywatnych większej własności, upaństwowionych na mocy dekretu PKWN oraz z dawnych lasów państwowych należących do Nadleśnictwa Lublin i Nadleśnictwa Łęczna.
        Do Nadleśnictwa Lubartów włączono obiekty leśne byłych dóbr ziemskich: Kock Żółtowskich, Czemierniki Raczyńskich, Pałecznica Chromińskich i szereg innych kompleksów o znacznie mniejszym obszarze od wymienionych o łącznej powierzchni 4714ha oraz las państwowy w uroczysku Brzostówka o powierzchni 887ha należący w okresie międzywojennym do Nadleśnictwa Lublin.
        Do Nadleśnictwa Kozłówka włączono lasy prywatne byłych dóbr ziemskich: Ordynacji Zamoyskich, majątek Łosiów, Ostrowskich i Kuszlów o łącznej pow. 6018ha oraz lasy państwowe o pow. 817ha należące do byłego Nadleśnictwa Łęczna. 
         Lasy przejęte przez administrację obydwu Nadleśnictw były dość mocno zdewastowane, na skutek prowadzenia rabunkowej gospodarki i działań wojennych na tym terenie.
       W związku z powyższym w latach 1945-53 położono główny nacisk na zalesianie znacznych powierzchni leśnych, gruntów porolnych i innych zdewastowanych w okresie wojny. Od 1954 roku prace odnowieniowe przenoszą się na zręby bieżące i nieużytki.
       W ciągu ostatnich 40 lat w lasach Nadleśnictwa Lubartów zwiększyła się przeciętna zasobność ze 145m3/ha do 226m3/ha, zaś przeciętny wiek drzewostanów wzrósł z 43 do 66 lat. Dane te świadczą o dobrze prowadzonej gospodarce leśnej, co poświadcza posiadany obecnie międzynarodowy certyfikat FSC.
       Od 1944 r. do 1973 r. Nadleśnictwa Lubartów i Kozłówka miały wielu nadleśniczych. Niektórzy zarządzali lasami 2-3 lata a inni nawet 10, oto oni: